به گزارش حیات، شهیده «نسرین افضل» در سحرگاه 26 بهمن‌ماه سال 1338 در شیراز چشم به جهان گشود. حجب و نجابت، زیور و زینت جانش بود و به برکت تعلیم معارف اسلامی، زندگی عزت‌مندانه‌ای را می‌گذراند.   ایمان و استعداد او باعث شد که با رتبه عالی در دبیرستان سمیّه که قبل از انقلاب فعالیت‌های سیاسی داشت موفق به اخذ مدرک دیپلم شود.   وی در کنار تحصیل علم و دانش در مراسمات راهپیمایی و تظاهرات علیه رژیم شاه حضوری فعال داشت.   بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب وقتی که حضرت امام (ره) دستور تشکیل جهاد سازندگی را دادند، وی عضو جهاد می‌شود و عمر خود را صرف خدمت در کمیته امداد، سپاه و جهاد سازندگی می‌کند.   او در یکی از روستاهای مجاور شهر شیراز برای زنان و دختران آن دیار به عنوان مربی احکام، قرآن و مربی کلاس‌های فرهنگی همّت گماشت و مشغول خدمت به روستائیان شد.   در سال 1360 ‌در حالی که 22 سال بیشتر نداشت، با اعلام جهاد سازندگی برای اعزام تعدادی از خواهران متعهد به کردستان، راهی کردستان می‌شود.   در همان روزهای نخست حضور در مهاباد تا نیمه‌های شب با وجود خطرهای فراوان آن شهر (چون شهر به تاراج رفته بود و در اختیار ضد انقلاب بود) برای آموزگاران آن دیار جلسه می‌گذاشت، حتی وقت استراحت شبانه خویش را صرف تقسیم کوپن بین مردم مهاباد می‌نمود.   او زینب‌وار همه وجودش را وقف خدمتگزاری به محرومین کرده بود و سرانجام روز چهارم دی‌ماه سال 1361 پس از تلاش‌های بی‌وقفه و خستگی‌ناپذیر، در حالی که از مراسم پرشکوه دعای توسل باز می‌گشت، به دست نیروهای مزدور آمریکایی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در اوج خلوص و خدمت به اسلام به سوی معشوقش بال گشود.